ضخامت اولین محدودیت سخت در تلفنهای{0}}فوق العاده نازک است
چند سال پیش یک گوشی معمولی هنوز 4 تا 5 میلی متر برای باتری باقی می گذاشت. اکنون بسیاری از طرحها بین 2.5 تا 3.5 میلیمتر - بیش از 30 درصد فضای کمتری دارند. هر 0.1 میلی متری که برش می دهید معمولاً 3 تا 5 درصد از ظرفیت را در صورت ثابت ماندن هزینه دارد. هنگامی که به اعداد چگالی انرژی واقعی نگاه می کنید، این مبادله به وضوح نشان می دهد:
|
محدوده ضخامت |
چگالی انرژی معمولی (mWh/cm³) |
در عمل به چه معناست |
|
4.0-5.0 میلی متر |
500–580 |
ظرفیت راحت |
|
3.0-3.5 میلی متر |
450–520 |
افت محسوس اما همچنان قابل استفاده |
|
2.5-2.9 میلی متر |
400–480 |
زمان اجرا شروع به درد می کند |
|
زیر 2.5 میلی متر |
اغلب زیر 400 |
فقط برای استفاده بسیار سبک قابل استفاده است |
این محدودهها از نظر نظری نیستند، آنها از سلولهایی میآیند که ما واقعاً در تولید میبینیم.
ضخامت و ظرفیت واقعاً با - دو مدل واقعی عوض می شود
با ضخامت معمولی تر شروع کنید. الفباتری لیتیوم پلیمری JP{0}}mah PCB اضافه شددر کلاس تقریباً 8 میلی متری قرار می گیرد. در آن ارتفاع شما هنوز فضای کافی برای مواد فعال دارید، بنابراین 350 میلی آمپر ساعت بدون ترفندهای فرآیندی شدید واقع بینانه است. زمانی که گوشی به دنبال باریک ترین نمایه نیست، خوب کار می کند.
حالا به انتهای نازک آن نگاه کنید. باتریهای لیتیوم پلیمری JP301324 90mah در بستهبندی بسیار کوچکتر و نازکتر زندگی میکنند. ظرفیت به شدت کاهش می یابد زیرا به سادگی حجم کافی برای مواد فعال باقی نمی ماند. این نوعی سازش است که طرحهای بسیار نازک{4}} اغلب باید بپذیرند: ظاهر باریکی پیدا میکنید، اما زمان اجرا را رها میکنید.
عددی که در واقع مهم است چگالی انرژی بر حسب mWh/cm³ است، نه عدد خام میلی آمپر ساعت. یک سلول نازک تر با چگالی بالا هنوز هم می تواند مفید باشد. یک سلول ضخیم تر با تراکم ضعیف فقط فضایی را که برای حفظ آن سخت جنگیدید تلف می کند. تیمهایی که فقط اعداد میلیآمپر ساعتی را با هم مقایسه میکنند، سلول اشتباهی را برای ضخامت موجود انتخاب میکنند.
چیزی که معمولاً با سلول های نازک مشکل دارد
اتاق تورم به سرعت ناپدید می شود. یک سلول بسته نرم-در هر چرخه شارژ کمی گسترش مییابد. در یک جیب 4 میلی متری این انبساط به ندرت مشکل ساز است. در یک جیب 2.8 میلیمتری، میتواند مستقیماً به قاب میانی{6} فشار وارد کند. به همین دلیل است که مدار حفاظت مدار چاپی نیاز به تنظیمات بیشتر-شارژ روی سلول های نازک دارد. در چیزی مانند JP{10}}mah با PCB اضافه شده، هنوز کمی حاشیه مکانیکی دارید. در سلولهای بسیار نازک{12}}این حاشیه تقریباً از بین رفته است، بنابراین پارامترهای حفاظتی باید سختگیرانهتر باشند.
لبه آب بندی یکی دیگر از قاتل های آرام است. ممکن است نقشه 2.8 میلی متر باشد، اما مهر و موم نرم بسته تقریباً همیشه ضخیم تر از مرکز سلول است. ما پروژههایی را دیدهایم که در آن طراحی 2.8 میلیمتر بود، نمونهها 3.1 میلیمتر در مهر و موم اندازهگیری میشدند و کل دسته باید دوباره کار میشد. همیشه حداکثر ضخامت از جمله مهر و موم را بخواهید، نه فقط مقدار مرکزی اسمی. یک باتری لیتیوم پلیمری نازک که روی کاغذ بی نقص به نظر می رسد، همچنان ممکن است به همین دلیل در جای خود با شکست مواجه شود.
برآمدگی های موضعی داخل محفظه اوضاع را بدتر می کند. ماژول های دوربین، قوطی های محافظ یا دنده های تقویت کننده اغلب به فضای باتری می چسبند. مدل CAD یک جیب تمیز 2.8 میلی متری را نشان می دهد. اندازهگیری قاب میانه{3}} فیزیکی کمتر است. اندازهگیری پایینترین نقطه واقعی در یک نمونه واقعی بسیار قابل اعتمادتر از اعتماد کردن به نقاشی به تنهایی است - مخصوصاً برای طراحی باتری بسیار نازک- تلفن.
وقتی ضخامت حیاتی است به تامین کننده چه بگوییم
باریک ترین نقطه اندازه گیری شده محفظه را به آنها بدهید، نه اسمی طراحی را.
به آنها بگویید که آیا پخهای لبه یا برشهای شکلدار مجاز هستند یا نه تا سلول بتواند از یک قاب میانی منحنی- پیروی کند.
بپرسید که چرخه{0}}تست عمر با ضخامت کامل مشخص شده انجام شود. سلول های نازک به فشار خارجی حساس تر هستند. اجرای آزمایشی با فضای خالی اضافی می تواند مشکلات مادام العمر را که فقط بعداً ظاهر می شوند پنهان کند.
صدور گواهینامه همچنین برای محمولههای{0}}برون مرزی 3C در چند سال گذشته سختتر شده است. سلولهای سفارشی فوقالعاده نازک بیشتر برای بررسیهای اضافی کشیده میشوند (UN38.3، CE، UL)، بنابراین ارائه زودهنگام گواهیهای مورد نیاز به صرفه است.
چگونه یک پیشنهاد واقعی به جای یک نقل قول امیدوار کننده دریافت کنیم
گفتن "آن را تا حد امکان نازک کنید" تقریباً هرگز پاسخ قابل استفاده ای ایجاد نمی کند. هنگامی که حداقل ضخامت اندازه گیری شده را همراه با یک هدف ظرفیت واقعی ارسال می کنید، یک کارخانه باتری لیتیوم پلیمری می تواند با گزینه های واقعی به جای وعده های خوش بینانه بازگردد. یک نقشه سازه یا یک گزارش ضخامت ساده معمولاً یک توصیه ملموس یا طرح نمونه را بسیار سریعتر به شما می دهد.
سوالات متداول
س: باتری لیتیوم پلیمری چقدر نازک ساخته می شود؟
پاسخ: سلولهای بسته نرم-تجاری میتوانند کمتر از 2.5 میلیمتر بروند، اما کنترل چگالی انرژی و تورم محدودیتهای واقعی هستند. کمتر از 2.0 تا 2.2 میلی متر، ظرفیت و دشواری پردازش برای اکثر موارد استفاده از تلفن به شدت افزایش می یابد.
س: آیا باتری نازک تر همیشه به معنای ظرفیت کمتر است؟
ج: در همان ردپای، بله. ارتفاع کمتر به معنای مواد فعال کمتر است. ضخامت باتری در مقایسه با ظرفیت واقعی است. تنها راه حل آن چگالی انرژی بالاتر یا ردپای بزرگتر است - که هر دو محدودیت های خاص خود را دارند.
س: آیا استفاده از باتری لیتیوم پلیمری بسیار نازک در تلفن ها بی خطر است؟
پاسخ: ممکن است، اگر سلول مدار محافظ PCB تنظیم شده مناسبی داشته باشد، طراحی مکانیکی فضایی را برای تورم طبیعی باقی میگذارد، و تست عمر چرخه در شرایط فشرده واقعی انجام میشود. سلول های نازک به سادگی حاشیه کمتری برای خطا باقی می گذارند.
س: تفاوت ظرفیت بین JP802025 و JP301324 در سطوح مختلف ضخامت چیست؟
پاسخ: JP802025 در کلاس 8 میلی متری می تواند به طور واقعی حدود 350 میلی آمپر ساعت ارائه دهد. JP301324 در فرمت بسیار نازکتر و کوچکتر معمولاً حدود 90 میلی آمپر ساعت است. این شکاف عمدتاً از حجم موجود برای مواد فعال ناشی می شود.
س: چگونه می توانم ضخامت واقعی موجود در محفظه باتری گوشی خود را تأیید کنم؟
پاسخ: پایینترین نقطه را روی یک نمونه قاب میان{0} واقعی با عمق سنج یا میکرومتر، از جمله برآمدگیهای محلی، اندازهگیری کنید. نقشه های طراحی تقریبا همیشه عدد خوش بینانه تری را نسبت به قسمت فیزیکی نشان می دهند.


